Emerytura jest to świadczenie pieniężne, które otrzymuje człowiek po osiągnięciu odpowiedniego wieku, a także stażu pracy. Pieniądze te mają zabezpieczyć jego byt w momencie utraty zdolności do pracy. W Polsce system emerytalny dzieli się trzy filary:

I filar stanowi emerytura wypłacana z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który podlega pod Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Emerytura ta jest finansowana ze składek osób, które aktualnie posiadają stałe zatrudnienie. I filar działa na zasadzie pokoleniowej. Wszystko działa sprawnie tylko, jeśli składki obecnie pracujących pracowników wystarczają na pokrycie emerytur. Środki zgromadzone w I filarze nie są inwestowane, ani pomnażane, lecz wykorzystywane do bieżących celów. Korzystanie z I filaru w Polsce jest obowiązkowe. II filar oparty jest na działalności Otwartego Funduszu Emerytalnego.

II filar również ma charakter obowiązkowy, jednakże każdy pracujący ma możliwość jego wyboru. Środki gromadzone na koncie II filaru są inwestowane i sukcesywnie pomnażane, dlatego ważne jest, aby dokonać właściwego wyboru Otwartego Funduszu Emerytalnego. Do OFE trafia część składki emerytalnej, która wynosi 7,3% miesięcznej płacy brutto.

III filar związany jest z Pracowniczymi Programami Emerytalnymi oraz Indywidualnymi Kontami Emerytalnymi. Te pierwsze mają charakter zorganizowanego oszczędzania, a środki przeznaczone na przyszłą emeryturę są zazwyczaj liczone i odprowadzane przez pracodawcę, który wybiera odpowiednią instytucję finansową. Pracowniczy Program Emerytalny nie jest zatem instytucją, lecz pewnego rodzaju umową pomiędzy pracownikiem, pracodawcą, a konkretna instytucją finansową. Indywidualne Konta Emerytalne pozwalają wybrać sposób oszczędzania pieniędzy przeznaczonych na przyszłą, dodatkową emeryturę. Do wyboru pozostają lokaty, ubezpieczenia kapitałowe, fundusze inwestycyjne.

Rozpoczynając pierwszą pracę, jesteśmy zobowiązani wybrać Otwarty Fundusz Emerytalny. Można wybrać go samodzielnie, jednakże w przypadku nie dokonania wyboru, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zrobi to za nas. Każdego roku 10 stycznia oraz 10 lipca ZUS dokonuje losowania Otwartego Funduszu Emerytalnego dla każdego, kto sam nie dokonał wyboru. Należy wspomnieć, że w losowaniu nie biorą udziału wszystkie te fundusze, które mają większy niż 10 % udział na rynku, jeśli chodzi o wysokość zarządzanych aktywów.

Wybór dobrego Otwartego Funduszu Emerytalnego jest sprawą kluczową, bowiem od tego zależy bezpieczeństwo naszych środków zgromadzonych na koncie, a także wysokość emerytury w przyszłości. Poza tym wybranie dobrego Otwartego Funduszu Emerytalnego nie narazi nas na dodatkowe koszty w przypadku późniejszej chęci zmiany Funduszu (od kilkudziesięciu do kilkuset złotych). Ponadto środki zgromadzone na koncie OFE ciągle są przez Fundusz inwestowane, dlatego też lepiej samemu dokonać wyboru, która z placówek powinna zająć się naszymi pieniędzmi. Większe Fundusze Emerytalne o lepszej pozycji na rynku często posiadają wyższe kompetencje w zakresie inwestycji, natomiast mniejsze Fundusze Emerytalne często chcą zwiększyć zyski kosztem wzrostu ryzyka.

Przy wyborze OFE należy zatem wziąć pod uwagę, jakie są wyniki inwestycyjne danego Funduszu, ale w okresie dłuższym niż tylko ostatni rok. Ważne jest także doświadczenie na rynku finansowym, bowiem niewielkie Fundusze mogą ryzykownie inwestować pieniądze. Istotny jest także dostęp do swojego konta oraz serwisów. Wybór dobrego Otwartego Funduszu Emerytalnego to także niskie koszty uczestnictwa w nim. Będąc w Funduszu Emerytalnym, który wiedzie prym wśród innych, możesz mieć pewność, że składki na Twoją przyszłą emeryturę będą dobrze inwestowane.

OFE to Otwarty Fundusz Emerytalny. Fundusze takie istnieją od 1996 roku, wtedy to w Polsce została przeprowadzona reforma emerytalna. Są obowiązkowe dla wszystkich osób, które urodziły się po 31 grudnia 1968 roku. Przy podjęciu pierwszej pracy zarobkowej należy wybrać któryś spośród istniejących Funduszy Emerytalnych, jeśli tego nie zrobimy, zostaniemy automatycznie do jakiegoś przypisani. Jeżeli pracownik podpisze umowę z takim Funduszem, to odprowadza składki w ramach tak zwanego drugiego filaru, na swoją emeryturę. Składki do Funduszu przesyła ZUS w czasie, gdy dana osoba pracuje, gdy zdarzy się, że straci pracę składki są przerwane do czasu podjęcia kolejnej pracy. Warto zaznaczyć, że w razie śmierci osoby, która odprowadzała składki, pieniądze dziedziczy rodzina.

W przypadku zaś przejścia przez daną osobę na rentę inwalidzką wysokość tej renty nie będzie uzależniona od tego czy dana osoba posiada OFE czy też nie, ale zależeć będzie od wysokości wynagrodzenia albo przychodu. Jednak w momencie przejścia na rentę ZUS przestanie przesyłać składki do OFE, pieniądze zebrane na koncie w OFE do momentu przerwania pracy pozostaną na nim aż do czasu uzyskania przez daną osobę prawa do emerytury (czyli wieku minimum 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn), wtedy dopiero zostaną wypłacone, jeżeli zaś rencista nie dożyje tego czasu, to pieniądze te otrzymają jego spadkobiercy. Nie ma więc potrzeby, by starać się anulować umowę z OFE w przypadku otrzymania renty. Nie ma poza tym pewności, że takie anulowanie uzyskamy, ponieważ jest o nie bardzo trudno. Można je uzyskać praktycznie jedynie w przypadku przejścia na wcześniejszą emeryturę, wówczas zostajemy usunięci z Centralnego Rejestru Członków Otwartych Funduszy Emerytalnych i nasze składki zostaną nam przekazane.

Osiągnięcie wieku emerytalnego jest momentem w życiu człowieka pracującego, kiedy ma on możliwość wycofania się z rynku pracy i korzystania ze świadczenia emerytalnego. Wiek emerytalny ustalany jest przede wszystkim na podstawie sytuacji demograficznej, płci, rodzaju wykonywanej pracy, stanu zdrowia ludności, sytuacji na rynku pracy. W Polsce wynosi on 65 lat dla mężczyzn i 60 lat dla kobiet.

W dzisiejszych czasach, kiedy wydłuża się średnia długość życia oraz gdy wykształcone kobiety stają się bardziej aktywne zawodowo pojawiły się postulaty, aby ich wiek emerytalny wynosił tyle samo ile mężczyzn, czyli 65 lat lub aby zrównać oba do granicy 62 lat. Powodem pojawienia się tych projektów jest to, że kobieta w ostatecznym rozrachunku jest w gorszej sytuacji niż mężczyzna. Po pierwsze kobiety zarabiają średnio 25% mniej niż mężczyźni, średnia długość ich życia jest większa.

Jeśli zatem pracuje ona 5 lat krócej a po przejściu na emeryturę żyje dłużej, świadczenia jakie otrzyma mogą być mniejsze od mężczyzn nawet o połowę. Poza tym należy tez wspomnieć, że ogromna grupa kobiet korzysta z urlopów macierzyńskich, co dodatkowo skraca czas pracy. W większości krajów europejskich wiek emerytalny kobiet i mężczyzn został wyrównany bądź podjęte zostały decyzje o jego wyrównaniu. W Polsce taka decyzja jeszcze nie zapadła. Głównym tego powodem jest nieprzychylna postawa opinii publicznej, która uważa niższy wiek emerytalny kobiet za przywilej. Eksperci dostrzegają ten problem, a były Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie, czy ustawa emerytalna nie narusza zasady równości wobec prawa i równości płci. Według TK kobiety nie są dyskryminowane ponieważ przejście na emeryturę w wieku 60 lat jest ich wolnym wyborem.

Choć na świecie panuje tendencja podnoszenia wieku emerytalnego, w Polsce nie nastąpi to zbyt szybko, ale prawdopodobnie za jakiś czas będzie to nieuniknione. Zaznaczyć trzeba, że najczęściej jest to dłuższy proces, który ma na celu przygotowanie populacji pracującej i rynku do nowego stanu rzeczy oraz uniknięcie wzrostu bezrobocia, który mogłoby spowodować zbyt szybkie wprowadzenie zmian. Podniesienie wieku emerytalnego jest też jednym z wymogów przy wejściu do francusko – niemieckiego Paktu na rzecz konkurencyjności, do którego Polska została zaproszona w marcu 2011 roku.

Ubezpieczenie rentowe jest formą zabezpieczenia finansowego pracownika na wypadek tymczasowej lub stałej utraty zdolności do pracy. Ubezpieczyciel pobiera comiesięczną składkę, która wynosi 6% podstawy wymiaru składki, z czego 4.5 % pokrywa pracodawca, a 1.5% pracownik. Wysokość składki nalicza się od podstawy wynoszącej 30-krotność przeciętnego wynagrodzenia, natomiast wysokość świadczenia zależy od wysokości składki oraz wieku osoby ubezpieczonej. Aby otrzymać rentę z tytułu niezdolności do pracy osoba ubezpieczona musi spełnić trzy warunki:

- musi być niezdolna do pracy,

- musi mieć wymagany okres składkowy i nieskładkowy (chyba, że utrata zdolności do pracy miała miejsce w pracy lub w drodze do lub z pracy) który zależny jest od wieku osoby ubezpieczonej

- utrata zdolności do pracy miała miejsce w okresie zatrudnienia, pobierania zasiłku dla bezrobotnych lub z ubezpieczenia socjalnego, ubezpieczenia lub w ciągu 18 miesięcy od ich ustania.

Rozróżnia się kilka rodzajów rent:

- rentę inwalidzką, która dla osoby ubezpieczonej częściowo niezdolnej do pracy wynosi 75%, natomiast dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy - 100% plus dodatek pielęgnacyjny,

- rentę szkoleniową, gdy osoba ubezpieczona nie może wykonywać dotychczasowego zawodu, przyznaje się ją w celu przekwalifikowania – wynosi ona 75% podstawy wymiaru renty przez okres 6 miesięcy (na wniosek starosty okres ten może zostać skrócony lub przedłużony),

- rentę rodzinną, w przypadku śmierci osoby ubezpieczonej przyznawaną wdowom/wdowcom, sierotom, rodzicom.

Orzekanie o niezdolności do pracy przyznawane jest na okres do 5 lat, chyba, że osoba ubezpieczona nie będzie miała żadnej szansy na odzyskanie zdolności przed upływem tego okresu.

Renta dla osób całkowicie niezdolnych do pracy wypłacana jest w różnych trybach:

- renta dożywotnia wpłacana do końca życia osoby ubezpieczonej bez możliwości dziedziczenia,

- renta pewna wypłacana dożywotnio oraz po śmierci osoby ubezpieczonej wskazanym przez nią osobom uposażonym,

- renta gwarantowana wypłacana przez ustalony w umowie minimalny okres z uwzględnieniem możliwości pobierania świadczenia przez osobę uposażoną po śmierci beneficjenta,

- renta małżeńska wypłacana wspólnie dla obojga małżonków

- ubezpieczenie rentowe z odprawą pośmiertną.

Aby otrzymać rentę potrzebne jest złożenie wniosku z dołączonymi do niego: zaświadczeniem o stanie zdrowia, drukiem ZUS N-10 wypełnionym przez zakład pracy, dokumentem potwierdzającym okresy składkowe i nieskładkowe oraz druk Rp-7. Decyzję o przyznaniu renty podejmuje organ rentowy właściwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy.

Otwarte Fundusze Emerytalne zostały utworzone w 1999 roku w związku z wprowadzeniem przez rząd Jerzego Buzka reformy emerytalnej. Jest to tzw. drugi filar obok ZUS i dobrowolnych IKE czy PPE. Każdy pracodawca odprowadza comiesięcznie składkę do ZUS wynoszącą 19.52% wynagrodzenia pracownika. Ok. 30% tej składki trafia do OFE wybranego przez pracownika. Pieniądze te są pomnażane poprzez inwestycje, pobierana jest przy tym opłata jednakowa dla wszystkich funduszy wynosząca 3.5%. Jako, że wybór OFE jest obowiązkowy dla wszystkich urodzonych po 31 grudnia 1968 roku, warto zastanowić się, któremu z funkcjonujących obecnie na rynku piętnastu funduszy powierzyć swoje pieniądze.

Wyboru należy dokonać teoretycznie do 7 dni od rozpoczęcia pierwszej pracy, jednak praktycznie - dopóki ZUS nie rozlosuje niezdecydowanych wśród mniejszych funduszy o mniejszym udziale na rynku. Losowania te maja miejsce dwa razy do roku: 10 stycznia i 10 lipca. W losowaniu nie biorą udziału studenci i osoby uczące się, które nie ukończyły 26 roku życia, a także osoby pracujące na umowę zlecenie lub umowę o dzieło. Dla niezadowolonych klientów istnieje możliwość zmiany funduszu, która jest obarczona opłatą w przypadku, gdy od podpisania umowy minęło mniej niż 2 lata (80 zł od 1 roku do 2 lat lub 160 zł poniżej 1 roku). Warto zatem samemu dokonać wyboru i powierzyć swoje pieniądze najlepszemu funduszowi, który skutecznie je zainwestuje.

Po przeszło 10 latach funkcjonowania OFE w Polsce można porównać ich wyniki i dokonać trafnego wyboru, w którym pomóc mogą liczne zestawienia i rankingi uwzględniające wszelkie parametry funkcjonowania OFE. Pierwszym z kryteriów, które należy wziąć pod uwagę są oczywiście zyski funduszu zwana również stopą zwrotu. Jest ona naliczana dwa razy w roku – pod koniec marca i września za minione 36 miesięcy. Ponadto należy sprawdzić ile osób uczestniczy w danych funduszach, generalnie duża liczba klientów jest dowodem sprawności danego OFE.

Kolejną, choć mniej istotna sprawą jest wysokość opłaty za prowadzenie konta emerytalnego, która jest przeznaczona na opłaty dla PTE zarządzających OFE oraz agentów transferowych. Przed podjęciem decyzji warto zapoznać się z polityką danego funduszu, czyli charakterem jego inwestycji. Eksperci radzą, aby wybierać fundusze posiadające kapitał zagraniczny oraz jak największą liczbę członków, te czynniki są dowodem stabilności i zyskowności OFE.

Indywidualne Konto Emerytalne stanowiące III filar emerytalny jest formą dobrowolnego gromadzenia środków na dodatkową emeryturę. Dochody uzyskane z IKE nie są obciążone 19% podatkiem Belki od dochodów kapitałowych pod warunkiem, że pieniądze nie zostaną wypłacone przed osiągnięciem przez właściciela konta wieku emerytalnego. IKE może założyć każdy, kto ukończył 16 lat. Jednak zanim właściciel rachunku osiągnie wiek dorosły może on dokonywać wpłat na konto wyłącznie w roku, w którym otrzymał wynagrodzenie, a ich wysokość nie może przekroczyć wysokości dochodu. Po ukończeniu 18 lat wpłata nie może być wyższa niż 300% prognozowanego na dany rok średniego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej (przed zmianą ustawy 6 listopada 2008 r. limit ten wynosił 150 %).

Możliwość otwarcia IKE oferuje wiele instytucji, m.in.

- banki (wyłącznie krajowe),

- towarzystwa ubezpieczeniowe, w tym wypadku składka zawiera zarówno wpłatę na IKE jak i ubezpieczenie,

- fundusze inwestycyjne, gdzie oszczędzający mogą składać pieniądze na rachunkach w różnych funduszach należących do jednej rodziny funduszów inwestycyjnych (nie przekraczając limitu wpłat) przez co zmniejszają ryzyko inwestycyjne,

domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską – gdzie właściciele rachunków mogą inwestować w papiery wartościowe.

Zawierając umowę o otwarcie IKE oszczędzający musi oświadczyć, że nie posiada innego IKE oraz, że w bieżącym roku nie dokonał transferu swoich oszczędności do pracowniczego programu emerytalnego. W przypadku transferu oszczędzający oświadcza, że posiada inne IKE, podaje nazwę instytucji, która go prowadzi oraz potwierdza, że dokona ona transferu dotychczas zgromadzonych przez niego pieniędzy.

Każda osoba fizyczna może posiadać tylko jedno IKE. W przypadku nieprzestrzegania tej zasady mogą jej grozić sankcje w postaci opodatkowania dochodów z obu kont zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 75%. Istnieje jednak możliwość przeniesienia oszczędności do innej instytucji. W tej sytuacji oszczędzający powinien najpierw podpisać umowę z nowa instytucją, przedłożyć ją dotychczasowej, oraz złożyć dyspozycję transferu. W ciągu 14 dni pieniądze powinny znaleźć się na nowym koncie. Jeśli właściciel rachunku dokona transferu przed upływem roku od zawarcia umowy z pierwszą instytucją ma ona prawo nałożyć na niego opłatę, o której powinien on zostać poinformowany przy zawieraniu umowy. Transfer nie powoduje opodatkowania oszczędności.

Polski system emerytalny składa się z trzech filarów. Pierwszy oraz drugi są obowiązkowe, natomiast trzeci filar jest dobrowolny. Granica wieku emerytalnego to 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Dla osób urodzonych przed 1949 rokiem nabycie prawa do emerytury wymagało osiągniecie odpowiedniego wieku oraz stażu zatrudnienia. Obecnie liczyć się będzie osiągnięcie odpowiedniego kapitału z uzbieranych składek na ubezpieczenie społeczne, zaś staż pracy nie będzie brany pod uwagę.

Ludzi zatrudnionych w rolnictwie obejmuje system ubezpieczeń w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS), natomiast reszta osób pracujących podlega pod Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). ZUS stanowi równocześnie pierwszy filar systemu emerytalnego – to do tej instytucji odprowadzane są przez pracodawców miesięczne składki w wysokości 19,52 % od dochodu brutto pracownika. Kwota ta zostaje rozdzielona pomiędzy ZUS (11,22 % dochodu) oraz drugi filar, który stanowi wybrany przez pracownika Otwarty Fundusz Emerytalny (OFE) (odpowiednio 7,3 % dochodu brutto). Brakujący 1 procent podstawy wymiaru składki jest przeznaczany na Fundusz Rezerwy Demograficznej (FRD). Środki FRD mogą być wykorzystywane wyłącznie na uzupełnienie niedoboru funduszu emerytalnego, który wynika z przyczyn demograficznych. Trzecim filarem systemu emerytalnego może być dowolnie wybrany przez pracownika rodzaj funduszu. Może to być pracowniczy program emerytalny (PPE) lub indywidualne konto emerytalne (IKE). Również, kwota którą osoba pracująca odprowadza do trzeciego filaru jest dowolna. Zależy ona oczywiście od naszych możliwości finansowych oraz osobistych preferencji.

Osoba podejmująca pracę po raz pierwszy ma obowiązek wyboru funduszu emerytalnego w ramach drugiego filaru w ciągu 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia. Jeśli tego nie zrobi, ZUS automatycznie wylosuje dla niej OFE. Losowania takie odbywają się 2 razy do roku, ostatniego roboczego dnia stycznia i lipca. Losowanie OFE poprzedza wezwanie do wyboru funduszu, przesłane odpowiednio wcześnie tak, by dać pracownikowi minimum 30 dni na podpisanie umowy z wybranym funduszem. Składka emerytalna do ZUS zostaje przeznaczona na wypłaty obecnych emerytur, ten kapitał nie jest więc inwestowany. Zarówno uprawnienia emerytalne jak i kapitał zgromadzony w ZUS nie są dziedziczone. Natomiast składki zgromadzone w drugim filarze mogą być częściowo dziedziczone. Te pieniądze, w odróżnieniu od składek ZUS są inwestowane tak, by pracowały na naszą przyszłą emeryturę.

Od nowego roku rozpoczęto proces przeprowadzania zmian w otwartych funduszach emerytalnych. Projekt nowej ustawy został opracowany przez rząd i jest już przyjęty przez Komisję Finansów Publicznych. Najistotniejszą zmianą, która wydaje się nieunikniona jest zmiana kwoty, jaka będzie przekazywana do OFE z naszego wynagrodzenia. Do tej pory było to 7,3 procent podstawy wymiaru składki. Rząd zaproponował zmniejszenie tej stawki do 2,3 procent. Różnica, czyli brakujące 5 procent ma być przeznaczone na specjalne subkonto, zarządzane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, które przeznaczy je na wypłaty bieżących emerytur.

Wpływy na to subkonto mają być waloryzowane o wskaźnik wzrostu gospodarczego. Procent wpływów na konto ZUS ma się zmniejszać tak, by należność dla OFE osiągnęła z 2,3 procent do roku 2017 wysokość 3,5 procenta podstawy wymiaru. Te środki będzie można jednak dziedziczyć na takich samych prawach jak w funduszach emerytalnych. Połowa będzie przekazywana spadkobiercy w gotówce, zaś reszta wpłynie na jego subkonto w ZUS.

Jedną ze zmian dotyczących działań wolnorynkowych otwartych funduszy emerytalnych będzie zakaz akwizycji uprawianej przez przedstawicieli OFE. Zmiany są negatywnie komentowane przez specjalistów, gdyż w dłuższej perspektywie zmniejszają wysokość przyszłych emerytur. Wprawdzie rząd zapowiedział korekty ustawy na rzecz OFE, jednak na razie te plany nie są bliżej określone.

Emerytura mieszana jest systemem przejściowym, od starego do nowego rozliczania emerytur. Są one skierowane do kobiet, urodzonych po 1948 roku – które uzyskały, bądź dopiero uzyskają wiek emerytalny w latach 2009 – 2013. Podstawą prawną do tego systemu jest Art. 26, 183 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Celem emerytur mieszanych jest załagodzenie szoku, pomiędzy jednym systemem a bliskim wejściem do drugiego, który niestety będzie oferował nam niższe wypłaty emerytalne.

Pozostały jeszcze 3 lata emerytur mieszanych. Kobiety, które chcą ubiegać się o takie zabezpieczenie swojej złotej jesieni muszą jednak spełnić kilka warunków,

Jakie są warunki otrzymania emerytury mieszanej?

1. Osiągnięcie wieku emerytalnego w okresie 2010-2013
2. Nieprzystąpienie do otwartego funduszu emerytalnego
3. Niepobieranie emerytury wyliczanej starym sposobem

Jeżeli w tym okresie (2010-2013) kobiety osiągną wiek emerytalny, aby otrzymać emeryturę przejściową muszą złożyć wniosek, po przekroczeniu 60 lat.

Jak wyliczana będzie emerytura mieszana w latach 2010-2013?

Dla osób, które osiągają wiek emerytalny w 2010 roku:

• 70 % emerytury obliczonej na zasadach dotychczasowych oraz
• 30 % emerytury obliczonej na nowych zasadach,

Dla osób, które osiągają wiek emerytalny w 2010 roku:

• 55%emerytury obliczonej na zasadach dotychczasowych oraz
• 45 % emerytury obliczonej na nowych zasadach,

Dla osób, które osiągają wiek emerytalny w 2010 roku:

• 35 % emerytury obliczonej na zasadach dotychczasowych oraz
• 65 % emerytury obliczonej na nowych zasadach,

Dla osób, które osiągają wiek emerytalny w 2013 roku:

• 20 % emerytury obliczonej na zasadach dotychczasowych oraz
• 80 % emerytury obliczonej na nowych zasadach.

Może pojawić się jeszcze jedno pytanie. Czy osoby, którym został

Pomimo faktu, iż tylko kobiety urodzone po 1948 roku mogą ubiegać się o emeryturę mieszaną, są od tego pewne wyjątki. Szansę na nią mają również osoby, które miały wcześniejsze prawo do emerytury, jednak nie pobrały ani jednej wypłaty obliczanej na starych zasadach. Również niektórzy renciści będą mogli otrzymać emerytury mieszane, na podstawie artykułu 24a ustawy o emeryturach.

Podsumowując, warto ubiegać się o emeryturę mieszaną, gdyż może być ona ostatnią z wyższych, jakich doświadczymy. System otwartych funduszy emerytalnych, pomimo możliwości wyboru, ma swoje niedociągnięcia i jak szacują eksperci z wyliczeń, nasze wypłaty na starość nie będą zapewniały nam przyjemnej złotej jesieni życia.

Rozwód jest sytuacją stresową, należy zachować jednak zimną krew i zmierzyć się z wszystkimi formalnościami. Wiele osób zapomina w tym momencie o podziale środków zgromadzonych na otwartym funduszu emerytalnym. Aby uniknąć późniejszych komplikacji, polecam zapoznać się z kilkoma radami przedstawionymi w dalszej części artykułu.

Coraz więcej młodych studiujących ludzi decyduje się na rozpoczęcie swojej pierwszej, zwykle dorywczej pracy. Znany jest los studenta, liczy się każdy grosz, a każde zdobyte doświadczenie może się kiedyś przydać. Pojawiają się wtedy pytania: czy muszę zdecydować się na fundusz emerytalny? Co się stanie, kiedy przydzielą mnie losowo do niekorzystnego OFE?

Dziedziczenie w OFE

Osoby należące do I filaru systemu emerytalnego nie mogą wskazać osób, które dziedziczyłyby fundusze w razie śmierci. ZUS nie oferuje takiej możliwości. Zmieniło się to dopiero po reformie emerytalnej w 1999 roku. Wszystkie pieniądze zgromadzone przez osobę zmarłą, przed przejściem jej na emeryturę nie przepadają, ale są dziedziczone przez najbliższą osobę zmarłej osoby. Wiadomo, że temat nie należy do najprzyjemniejszych, ale niestety i w takich przypadkach warto znać swoje prawa.

Jak wybrać lub zmienić Fundusz Emerytalny?

Większość młodych ludzi nie zdaje sobie sprawy jak ważny jest wybór funduszu emerytalnego, ponieważ skutki widać tak naprawdę po paru latach. Każda osoba po podpisaniu umowy o pracę, musi w ciągu 7 dni zostać członkiem któregoś z funduszy. Warto, dlatego zorientować się odpowiednio wcześniej, na co należy zwrócić uwagę, abyśmy mieli zapewnioną spokojną jesień życia, ale także po to, aby cały wysiłek, który włożyliśmy w pracę nie poszedł na marne.